NA 1.10

[ Capitulum 1.10 in scholis legendum hic invenitur.]

Quibus verbīs compellāverit Favōrīnus philosophus adulēscentem cascē nimis et prīscē loquentem.

1. Favōrīnus philosophus adulēscentī veterum verbōrum cupidissimō et plērāsque vōcēs nimis prīscās et ignōtās in cotīdiānīs commūnibusque sermōnibus exprōmentī:

'Curius' inquit 'et Fābricius et Coruncānius, antīquissimī virī, et hīs antīquiōrēs Horātiī illī trigeminī plānē ac dīlūcidē cum suīs fābulātī sunt neque Auruncōrum aut Sicānōrum aut Pelasgōrum, quī prīmī coluisse Ītaliam dīcuntur, sed aetātis suae verbīs locūtī sunt. 2. tū autem, proinde quasi cum mātre Evandrī nunc loquāre, sermōne abhinc multīs annīs iam dēsitō uterīs, quod scīre atque intellegere nēminem vīs, quae dicās. Nōnne, homō inepte, ut, quod vīs, abundē cōnsequāris, tacēs? 3. Sed antīquitātem tibi placēre ais, quod honesta et bona et sōbria et modesta sit. 4. Vīve ergō mōribus praeteritīs, loquere verbīs praesentibus atque id, quod ā C. Caesare, excellentis ingeniī ac prūdentiae vīrō, in prīmō dē analogiā librō scrīptum est, habē semper in memoriā atque in pectore, ut "tamquam scopulum, sīc fugiās inaudītum atque īnsolēns verbum".'

Bibliography:


 * Holford-Strevens 2017